Ontginningsmachtiging en onteigening

Het Oppervlaktedelfstoffendecreet stelt het principe van optimale ontginning van de primaire oppervlaktedelfstoffen in ontginningsgebieden voorop.
In het verleden heeft de versnipperde eigendomsstructuur binnen ontginningsgebieden al te vaak geleid tot situaties waarbij een optimale ontginning quasi onmogelijk werd. Los van de specifieke problematiek van de pachters volstond het immers dat een of meer eigenaars van percelen binnen een ontginningsgebied weigerde om deze percelen te laten ontginnen of om deze te verkopen, om alle kansen op een optimale ontginning teniet te doen.
Nochtans is een dergelijke optimale ontginning essentieel om ontginningsgebieden zo efficiënt mogelijk te benutten, en om het ruimtebeslag en de nadelige ecologische gevolgen zoveel mogelijk in te perken. Wat in het verleden omwille van de versnipperde eigendomsstructuur immers niet ter plaatse kon worden ontgonnen, moest natuurlijk elders ontgonnen worden. Op deze manier wordt het gebied waarbinnen ontginningsactiviteiten plaatsvinden groter dan wat strikt noodzakelijk is en dreigt men in minder geschikte gebieden te moeten gaan ontginnen.
Het decreet voorziet nu in een aantal juridische instrumenten om aan deze problematiek te verhelpen en de optimale ontginning in ontginningsgebieden mogelijk te maken: de ontginningsmachtiging en de onteigening. Hierbij is getracht om zoveel mogelijk het evenwicht te bewaren tussen het eigendomsrecht enerzijds en de economische leefbaarheid van de ontginningssector en het principe van de optimale ontginning anderzijds.

• Ontginningsmachtiging
• Onteigening