EDO en NME

Natuur- en Milieueducatie (NME) kan worden omschreven als “het organiseren van leersituaties om het inzicht in ecologische processen (in een kader van duurzame ontwikkeling) te vergroten en het ontwikkelen van attitudes en competenties om de opgedane kennis vrijwillig toe te passen” (Minaraad, advies van 4 juni 1998 over het NME-beleid in Vlaanderen).

Als gevolg van het concept duurzame ontwikkeling, worden de opdrachten voor NME complexer. Een bredere invulling ervan en een sterke integratie met andere vakgebieden is noodzakelijk.

In de Regionale Strategie voor educatie voor duurzame ontwikkeling (EDO) van de UNECE wordt de link naar natuur- en milieueducatie duidelijk gelegd: “Educatie voor duurzame ontwikkeling verbreedt het begrip van milieueducatie dat zich in toenemende mate richt op een brede waaier van ontwikkelingsthema’s. EDO omvat tevens verschillende elementen van ontwikkeling en andere gerichte vormen van educatie. Daarom moet milieueducatie worden uitgebreid en via een geïntegreerde benadering worden aangevuld met andere educatiedomeinen in de richting van educatie voor duurzame ontwikkeling”.

Ook de Minaraad ziet NME als één van de educaties die uitgebreid kunnen worden tot EDO-gerichte educatie. NME moet dan ook bekeken worden als onderdeel van EDO, waarbij onder meer de integratie van NME, maatschappelijke vorming, vredesopvoeding en ontwikkelingseducatie wordt nagestreefd. NME moet zich inschakelen in een breder kader van duurzame ontwikkelingseducatie (EDO), maar met een eigen rol en identiteit. NME in het kader van duurzame ontwikkeling is dus niet waardenvrij; inzicht in sociale en politieke vraagstukken is onmisbaar om tot kritische reflecties te komen inzake natuur en milieu.

Niet alleen in de natuur- en milieueducatie, maar ook bij mondiale vorming, vredeseducatie, mensenrechtenedcuatie, ontwikkelingseducatie, gezondheidsopvoeding, verkeerseducatie, genderbewustzijn... kan gewerkt worden aan Educatie voor Duurzame Ontwikkeling. Dat gebeurt niet alleen in het onderwijs - van kleuterschool tot universiteit - maar ook in het jeugdwerk, het sociaal-cultureel volwassenenwerk... EDO is dan ook geen 'nieuwe educatie', maar eerder een richtinggevend en verbindend concept waaraan vanuit verschillende invalshoeken kan worden gewerkt. Toch zijn er een aantal principes relevant voor EDO over die diversiteit heen. Ze maken duidelijk wat educatie tot EDO maakt, los van de invalshoek die men kiest.

Naar aanleiding van de NME Benelux Werkconferentie 2009 omschreef Paul Strijckers in "De NME van EDO" EDO als een puzzel bestaande uit verschillende puzzelstukjes.