| Algemeen | ||
| NME-evenementen | ||
| Doelgroepen | ||
| Thema's | ||
| Educatieve centra | ||
Definitie EDO
Wat?
De UNECE omschrijft EDO als volgt:
“Educatie voor duurzame ontwikkeling ontwikkelt en versterkt de capaciteit van individuen, groepen, gemeenschappen, organisaties en landen om oordeelkundige keuzes te maken ten voordele van duurzame ontwikkeling. Zij kan een verschuiving in de geestesgesteldheid van mensen bevorderen en hen daardoor in staat stellen onze wereld veiliger, gezonder en welvarender te maken, waarbij de levenskwaliteit toeneemt. Educatie voor duurzame ontwikkeling kan kritische reflectie, grotere bewustwording en betere kansen op volwaardige zelfontplooiing opleveren, zodat nieuwe visies en opvattingen kunnen worden verkend en nieuwe methoden en hulpmiddelen ontwikkeld.”
Een hele boterham! En het is nog maar de vraag of je als jeugdwerker, leerkracht of vormingswerker bij het lezen van deze uitleg meteen de handen uit de mouwen steekt. En of je in de praktijk direct aan de slag gaat? Een echt aha-gevoel krijg je er niet van. Een kind omschreef duurzame ontwikkeling ooit als: "genoeg, voor altijd en voor iedereen". Educatief raak je met die omschrijving al een heel eind. Als duurzame ontwikkeling betekent "genoeg, voor altijd en voor iedereen" dan kunnen we EDO uitleggen als 'het leren denken over en werken aan een leefbare wereld, nu en in de toekomst, voor onszelf hier en voor anderen elders op de planeet.' Het gaat er dus om individuen en groepen uit te rusten met die capaciteiten die ze nodig hebben om bewuste keuzes te maken voor een leefbare wereld. Om dit te verwezenlijken, moet EDO aandacht hebben voor: Je kunt hieraan werken door in educatieve praktijken te 'verbreden', te 'verbinden' en te 'integreren'. Al deze uitgangspunten krijgen vorm in zowel de inhoudelijk als de procesmatige aanpak van EDO. Een uitgebreide beschrijving van dit alles, vind je in de publicatie "Educatie voor Duurzame Ontwikkeling: de vlag en de lading". Waarom?
Hoe?
