| Over onze organisatie | ||
| Campagnes | ||
| Doelgroepen | ||
Belgisch beleidskader
De bevoegdheidsverdeling
Het klimaatdossier behoort in België tot een gedeeld takenpakket tussen de federale overheid en de gewesten. De federale overheid beschikt over belangrijke beleidsinstrumenten voor fiscaliteit en productbeleid. De gewesten zijn bevoegd voor het beleid rond rationeel energiegebruik (REG), hernieuwbare energie, milieuwetgeving en klimaataspecten in de domeinen mobiliteit, woonbeleid en landbouw.
Het samenwerkingsakkoord over de klimaatverandering
Een efficiënt klimaatbeleid vergt een continue afstemming van beleidsinitiatieven van de federale en gewestelijke overheden. Zo kan er een kosten– en middelenefficiënte samenwerking en een tijdige uitvoering van de Belgische reductiedoelstelling komen. Daarom sloten de federale overheid en de gewesten in 2001 een samenwerkingsakkoord over het klimaatbeleid.
In uitvoering van het samenwerkingsakkoord richtten de overheden de Nationale Klimaat Commissie (NKC) op, die is samengesteld uit vertegenwoordigers van de betrokken regeringen en ondersteuning krijgt van een permanent secretariaat. Deze Commissie staat onder andere in voor de interne coördinatie en evaluatie van het nationale klimaatplan. Daarnaast is zij verantwoordelijk voor het correct vervullen van de internationale rapporteringverplichtingen.
De lastenverdeling
De eerste belangrijke taak van de NKC was de vastlegging van de Belgische verdeelsleutel voor de Kyoto-doelstelling. Op 8 maart 2004 beslechtte het overlegcomité van de federale regering en de regeringen van gewesten en gemeenschappen deze nationale Kyoto-lastenverdeling. Het Vlaamse gewest engageerde zich om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen met 5,2%. Het Waalse gewest wil de uitstoot met 7,5% verminderen, terwijl het Brusselse gewest zijn uitstoot mag verhogen met 3,475%. Al deze verbintenissen zijn aangegaan voor de periode 2008-2012 tegenover het basisjaar 1990. De federale overheid verbond er zich toe een reeks bijkomende interne emissiereducerende maatregelen te nemen, minstens voor 4,8 Mton CO2-eq. Jaarlijks komst er hiervan een evaluatie. Aanvullend verwerft de federale overheid ook een pakket emissierechten.
Het Nationaal Klimaatplan 2002 - 2012
Het Nationaal Klimaatplan 2002 – 2012 bundelt de maatregelen van de gewestelijke en federale overheden binnen de Belgische Kyoto-doelstelling in een landelijk plan. De drie gewestregeringen en de federale overheid moeten hun goedkeuring hiervoor geven.
Volgens het Samenwerkingsakkoord moeten de herzieningen voortvloeien uit de evaluatie van het Nationaal Klimaatplan. De Nationale Klimaatcommissie zal in 2006 voor het eerst een evaluatie en een eventuele bijsturing van dit plan maken.
Een samenwerkingsakkoord over de registers
In uitvoering van de registerverordening is tussen de federale overheid en de drie gewesten een samenwerkingsakkoord gesloten over de organisatie en het administratieve beheer van het Belgische register voor het Europese emissiehandelssysteem.
Een samenwerkingsakkoord over flexibele mechanismen
De federale overheid en de gewesten bereiden een samenwerkingsakkoord voor over de oprichting van een ‘Focal Point’ voor JI projecten en een ‘Designated National Authority’ voor CDM projecten voor België. In dit akkoord nemen zij ook een aantal elementen op zoals de omzetting van de ‘linking directive’ om Belgische ondernemingen toegang te verlenen tot JI- en CDM-projecten in het kader van de EU-emissiehandel.
De opvolging van het internationale klimaatbeleid
De coördinatie van de Belgische positie in het internationale klimaatbeleid gebeurt voornamelijk in de werkgroep broeikaseffect (CCIM BKE) van het Coördinatie Comité Internationaal Milieubeleid (CCIM ).
De CCIM BKE richtte enkele ad hoc werkgroepen op die een aantal specifieke onderwerpen onderzoeken. Bunkers, Flexibele Mechanismen, Further Action, Ontwikkelingssamenwerking… zijn enkele van deze werkgroepen.
