| Milieuhinder en -klachten | ||
| Geluidshinder | ||
| Geurhinder | ||
| Lichthinder | ||
| Stiltegebieden | ||
Geurbeleid in Vlaanderen, en elders
Het Vlaamse geurbeleid
Om een krachtdadig en rechtlijnig beleid ter beheersing van geurhinder te kunnen voeren, is het nodig dat het bestaande (vaak vage) juridische kader zoals hierboven beschreven verder wordt geconcretiseerd. De Vlaamse leefmilieuadministratie heeft hiertoe de voorbije jaren een visiedocument voorbereid met als werktitel ‘de weg naar een duurzaam geurbeleid’. In dit document worden vernieuwende voorstellen geformuleerd om de geurhinder in Vlaanderen op een kordate maar duurzame wijze aan te pakken. Aan deze nota ging heel wat beleidvoorbereidend studiewerk en overleg met stakeholders vooraf.
Op 20 oktober 2008 keurde de directieraad van LNE het visiedocument goed. Toenmalig Minister van Leefmilieu Hilde CREVITS communiceerde er over op 24 november 2008 en legde het ter advies voor aan de Vlaamse adviesraden, met de bedoeling het maatschappelijk debat rond de problematiek van geurhinder te initiëren, en een draagvlak te creëren als voorbereiding op de introductie van vernieuwende beleidsmaatregelen gericht op het voorkomen en beheersen van geurhinder binnen de diverse doelgroepen.
De Minaraad bracht hierover advies uit in haar plenaire zitting van 29 april 2009. De SERV nam deel aan de activiteiten van de Minaraad in dit verband. Uit dit advies is gebleken welke beleidspistes een voldoende groot draagvlak hebben en welke pistes verder konden worden geconcretiseerd. In grote lijnen volgde de Minaraad de visie van het departement LNE.
Download het visiedocument zoals het is voorgelegd aan SERV en MinaRaad. Hier vindt u het advies van de Minaraad.
Net als haar voorganger neemt Minister Joke SCHAUVLIEGE in haar beleidsnota zich voor werk te willen maken van de uitvoering van dit visiedocument. In het bijzonder de implementatie van die maatregelen waarrond zoals blijkt uit het advies van de Minaraad nu al een voldoende maatschappelijk draagvlak bestaat is in voorbereiding.
Staat Vlaanderen alleen met een geurbeleid?
De toestand van het milieu en de levenskwaliteit wordt meer en meer beïnvloed door structurele problemen zoals verkeersgroei, urbanisatie en industrialisatie. Als gevolg van deze veranderingen kan de milieudruk zich accumuleren in residentiële gebieden, wat leidt tot een verhoogd gevoel van onveiligheid en een negatieve beleving van de woonkwaliteit. Vlaanderen staat hierbij zeker niet alleen. Uiteraard wordt Vlaanderen hiermee, met een bevolkingsdichtheid van ruim 400 inwoners per km², bij uitstek geconfronteerd. Maar ook op Europees en internationaal niveau wordt in (minder dichtbevolkte) landen als Nederland, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Amerika, Canada en Australië reeds verschillende jaren gewerkt aan een geurbeleid. Voor een overzicht van regelgevingen in andere landen, klik hier. Gezien het lokale karakter van geurhinder is het beleid in al deze landen vooralsnog uitsluitend lokaal of regionaal gericht, hoewel de laatste jaren, via enkele belangrijke internationale conferenties, zoals o.m. in Londen (1999), Sydney (2001), Singapore (2003) en Keulen (2004), meer en meer belang wordt gehecht aan het streven naar een uniforme aanpak van de problematiek. Een eerste resultaat hiervan is alvast de Europese norm EN13725 voor het uitvoeren van olfactometrische metingen (pdf, 1MB), die intussen als internationale standaard is aanvaard. Een tweede initiatief op vlak van normering van meetmethoden is intussen ook genomen, met de opstart van een CEN technische werkgroep voor standaardisatie van snuffelmetingen.
De Vlaamse milieuadministratie pleit aktief voor een verhoogde standaardisatie van het beleidsinstrumentarium in Europa, naar analogie met de Europese richtlijn 'omgevingslawaai' (2002/49/EC). Meer standaardisatie kan immers leiden tot een efficiëntere aanpak van de geurproblematiek in gans Europa en tot een stabilisatie van de concurrentiepositie van de Vlaamse industrie. Deze visie werd o.m. toegelicht op de conferentie in Keulen. De timing hiervoor is uiterst geschikt, aangezien verschillende bevoegde overheidsinstanties in Europa momenteel hun huidige regelgeving in het licht van o.a. internationale standaardisatie aan het herzien zijn.
Wil u weten hoe onze buren-milieuoverheden omspringen met geurhinder en hun geurbeleid vormgeven, klik dan op het land of de regio van uw keuze. Mits een beetje zoeken op de webstek kan u er de aanpak van het land of de regio raadplegen.
De Vlaamse milieuadministratie pleit aktief voor een verhoogde standaardisatie van het beleidsinstrumentarium in Europa, naar analogie met de Europese richtlijn 'omgevingslawaai' (2002/49/EC). Meer standaardisatie kan immers leiden tot een efficiëntere aanpak van de geurproblematiek in gans Europa en tot een stabilisatie van de concurrentiepositie van de Vlaamse industrie. Deze visie werd o.m. toegelicht op de conferentie in Keulen. De timing hiervoor is uiterst geschikt, aangezien verschillende bevoegde overheidsinstanties in Europa momenteel hun huidige regelgeving in het licht van o.a. internationale standaardisatie aan het herzien zijn.
Wil u weten hoe onze buren-milieuoverheden omspringen met geurhinder en hun geurbeleid vormgeven, klik dan op het land of de regio van uw keuze. Mits een beetje zoeken op de webstek kan u er de aanpak van het land of de regio raadplegen.
- Wallonië (DGRNE Division de la Prévention et des Autorisations)
- Brussel (Brussels Instituut voor Milieubeheer)
- Nederland (Ministerie van VROM)
- Duitsland (Bundesministerium für Umwelt; Umwelt Bundes Amt)
- Verenigd Koninkrijk (UK Environment Agency; Department for Environment Food and Rural Affairs)
- Frankrijk (Ministère de l'Ecologie et du Développement durable, Directions Régionales de l'Industrie, de la Recherche et de l'Environnement)
of verder weg:
- Verenigde Staten (Environmental Protection Agency)
- Canada (Environment Canada)