Toestand m.b.t. geluidshinder in Vlaanderen

Geluidshinder wordt in Vlaanderen op de volgende twee manieren in kaart gebracht:

• Via enquêtes. Zo wordt in het Schriftelijk Leefomgevingsonderzoek op regelmatige basis een representatief aantal Vlamingen ondervraagd over hun perceptie van hun leefomgeving. Eventuele geluidshinder is daarbij een belangrijk aandachtspunt. Aangezien het gaat om de mate waarin mensen aangeven gehinderd te zijn, spreekt men in dit opzicht van de gerapporteerde hinder. 

• Via berekeningen. Op basis van gegevens over de ligging van de geluidsbronnen, de verkeersintensiteit, het aantal trein- of vliegbewegingen etc. kan per brontype een schatting worden gemaakt van het aantal gehinderden in Vlaanderen. Ondermeer in het kader van het Milieurapport wordt een dergelijke berekening op regelmatige basis herhaald. (Ook de geluidskaarten van de belangrijkste wegen, spoorwegen en luchthavens worden gemaakt volgens dit principe.) Aangezien het hier gaat om de hinder zoals die wordt geschat op basis van een berekening, spreekt men in dit geval van potentiële hinder.

De evolutie van de geluidsbelasting wordt ook opgevolgd op basis van een aantal geluidmeetstations. Dit meetnetwerk, dat voornamelijk geconcentreerd is rond de luchthaven Brussels Airport, levert waardevolle informatie m.b.t. de toestand van het geluidsklimaat op een vijftiental specifieke locaties.

Uit al deze onderzoeken blijkt duidelijk dat geluidshinder in Vlaanderen nog een ruim verspreid probleem is. Met name het wegverkeer, het spoorverkeer, het vliegverkeer, bedrijven en buren zijn belangrijke bronnen van geluidshinder. Wat de Vlaamse overheid onderneemt om iets aan dit probleem te doen, leest u onder de rubriek Beleid en maatregelen.