Bestaande regelgeving

De bestrijding van geluidshinder is in principe een gewestelijke (Vlaamse) bevoegdheid. Toch spelen ook andere niveaus (gemeente, federale overheid, Europa) een belangrijke rol in de bestrijding van geluidshinder.

Welke regelgeving van toepassing is in een concrete situatie, is afhankelijk van het type bron dat de geluidshinder veroorzaakt:

• De geluidshinder vanwege (industriële) bedrijven (ingedeelde inrichtingen) wordt geregeld via de milieuvergunning. De voorwaarden waaraan deze bedrijven moeten voldoen op het vlak van geluidshinder staan opgesomd in VLAREM.
• Ook de geluidsemissie vanwege sommige recreatieve activiteiten, zoals schietstanden en modelvliegtuigen, wordt gereglementeerd in VLAREM.
• Het geluid vanwege horeca-zaken, feestzalen of muziekevenementen wordt op basis van de aard van de zaak ofwel gereglementeerd in VLAREM ofwel via het KB van 24/02/1977:
  • Feestzalen en lokalen met dansgelegenheid, groter dan 100 m², worden ingedeeld via VLAREM
  • Andere horeca-zaken waarin elektronisch versterkte muziek wordt geproduceerd, moeten voldoen aan het KB van 24/02/1977
  • Occasionele muziekevenementen worden geregeld via VLAREM.
  • Aanvullend kan lokaal een gemeentelijk of politiereglement van kracht zijn.
• Sommige vliegvelden dienen eveneens te voldoen aan voorwaarden vastgesteld in VLAREM.
• Lawaai van buren (grasmaaiers, vogelschrikkanonnen, ...) kan worden gereglementeerd in gemeentelijke of politiereglementen. Daarnaast is ook steeds het KB van 24/02/1977 van toepassing op elektronisch versterkte muziek.
• Voor bouwmachines, auto's, motors enz. zijn tot slot Europese en federale productnormen van toepassing. Dit zijn emissienormen: ze bepalen het maximaal geluidsniveau waaraan elk individueel product moet voldoen zonder een uitspraak te doen over het totale toegelaten geluidsniveau, bijvoorbeeld vanwege een autoweg.