| Campagnes | ||
| Doelgroepen | ||
| Over onze organisatie | ||
Internationaal luik duurzame ontwikkeling
We zetten een aantal hoogtepunten rond het internationale luik van duurzame ontwikkelingen op een rijtje.
Brundtlandcommissie en het rapport 'Our Common Future', 1987
Begin jaren '80 werd steeds meer duidelijk dat de wereldgemeenschap op zeer inadequate wijze omging met globale problemen die van fundamenteel belang zijn voor haar verdere bestaan. De achteruitgang van het leefmilieu werd ervaren als de grootste uitdaging. De toenmalige Secretaris Generaal van de Verenigde Naties nam daarom het initiatief om een globale agenda voor verandering teweeg te brengen. Hij vroeg de Noorse politica Gro Harlem Brundlandt een commissie voor te zitten die zich hierover moest buigen.
In juni 1992 vond de VN Conferentie inzake Milieu en Ontwikkeling plaats in Rio de Janeiro, Brazilië. De beslissing van de Algemene vergadering van de VN in 1989 om zulke Conferentie te organiseren was sterk geïnspireerd door het Brundtland rapport. De Conferentie van Rio was een sleutelmoment voor een globaal beleid inzake het welzijn van de huidige en toekomstige generaties op economisch, ecologische en sociaal gebied. Ze is het referentiepunt voor de verwijzing naar 'Duurzame Ontwikkeling' en wordt algemeen beschouwd als een mijlpaal voor een mondiale respons op de globale milieuproblematiek.
Naar aanleiding van 5 jaar Rio werd er in 1997 tijdens de 19de Speciale Zitting van de Algemene Vergadering van de VN (UNGASS) een evaluatie gemaakt van de vooruitgang in de implementatie van Agenda 21.
De Wereldtop Duurzame Ontwikkeling van september 2002 in Johannesburg heeft duurzame ontwikkeling opnieuw bovenaan de politieke agenda geplaatst. In de nasleep van deze Top worden op vele beleidsniveaus, inclusief het Vlaams niveau, initiatieven ontplooid om vorm te geven aan een versterkt duurzaamheidsbeleid.
Het EU Verdrag van 7 februari 1992 stelt het bevorderen van een duurzame groei met inachtneming van het milieu als een van de hoofddoelstellingen. De uitbouw van een beleid rond duurzame ontwikkeling binnen de Europese Unie verloopt momenteel hoofdzakelijk via twee pistes. Vooreerst werd een strategie ontwikkeld om in het interne EU beleid de nodige maatregelen te nemen voor een Europees duurzaamheidsbeleid. Daarnaast bouwt men de externe dimensie van een Europees duurzaamheidsbeleid uit. Hierbij wordt nagegaan hoe de EU in haar relatie met derde landen en regio’s (kandidaatlidstaten, ontwikkelingslanden, …) duurzame ontwikkeling kan verwezenlijken.