Cartagena Protocol inzake Bioveiligheid

Het Cartagena Protocol inzake Bioveiligheid (CPB) is een dochterprotocol van de 1992 UN Conventie inzake Biologische Diversiteit. Het Protocol trad op 11 september 2003 in werking. Op dit ogenblik zijn 160 landen en de EU partij bij het Protocol

Het CPB richt zich in de eerste plaats op de nadelige gevolgen voor het behoud en het duurzame gebruik van de biologische diversiteit ten gevolge van producten van moderne biotechnologie, meer bepaald is het van toepassing op de grensoverschrijdende verplaatsen van genetisch gemodificeerde organismen (GGO’s). Daarnaast wordt ook rekening gehouden met de risico’s voor de gezondheid van de mens (art. 1 CPB).

Op 15 oktober 2010 werd het Nagoya – Kuala Lumpur Protocol inzake Aansprakelijkheid en Herstel, een aanvullend protocol bij het Cartagena Protocol inzak Bioveiligheid, aangenomen, op de vijfde bijeenkomst van partijen bij het Cartagena Protocol inzake Bioveiligeid (CPB). Het werd opengesteld voor ondertekening bij de Verenigde Naties in New York op 7 maart 2011. Op dit ogenblik hebben 22 landen en de Europese Unie het protocol ondertekend. Ook België zal het protocol binnenkort ondertekenen.

Het Nagoya – Kuala Lumpur Protocol legt internationale regels en procedures neer op het gebied van aansprakelijkheid en herstel van schade aan biologische diversiteit die veroorzaakt is door veranderde levende organismen en probeert zo bij te dragen aan het behoud en het duurzame gebruik van biologische diversiteit. Er wordt ook aandacht besteed aan het voorkomen van schade.

Sinds de inwerkingtreding van het CPB vonden 5 bijeenkomsten van de partijen (COP-MOP) plaats (2004, 2005, 2006, 2008, 2010). De volgende COP-MOP zal plaatsvinden in oktober 2012.