|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| home | contact | sitemap | publicaties | vacatures | english information | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
EU besluitvorming - Totstandkoming en regelgevingDe Europese regelgeving legt een lange weg af tussen de totstandkoming van een idee voor Europese regelgeving tot de implementatie van de nieuwe regel in de nationale wetgeving. De Europese Commissie heeft een bijna exclusief initiatiefrecht op het terrein van wetgeving. Het directoraat-generaal Milieu (DG ENVI) van de Europese Commissie zorgt voor de voorbereiding en de implementatie van wetgevingsbesluiten inzake milieu. Deze wetgevingsbesluiten worden vastgesteld door de Ministerraad (Raadsfilière Milieu) en het Europees Parlement (commissie Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid) tezamen volgens de medebeslissingsprocedure. Hieronder geven worden zeer beknopt de verschillende fasen in dit beleidsproces weergegeven. BeleidsvoorbereidingGroenboekOm de discussie over een bepaald onderwerp op gang te brengen, kan de Europese Commissie een groenboek publiceren over dit onderwerp. Een groenboek kan een eerste stap zijn in het opstellen van nieuwe wetgeving en heeft tot bedoeling het debat te stimuleren en meningen binnen Europa te inventariseren. Een volgende stap kan dan eventueel een witboek zijn, dat meer uitgewerkte voorstellen voor regelgeving bevat. Een voorbeeld is het Groenboek Adaptatie aan klimaatverandering van juni 2007 waarin de nood aan actie wordt geschetst en mogelijke opties voor actie op EU niveau worden beschreven. WitboekDe Europese Commissie publiceert voorstellen voor EU maatregelen soms in een witboek, al dan niet als een vervolg van een groenboek. Voorstel voor nieuwe regelgevingDe Europese Commissie heeft het alleenrecht om nieuwe regelgeving te initiëren. Voorafgaand aan een formeel voorstel van de Europese Commissie voor nieuwe regelgeving laat de Commissie meestal een studie uitvoeren naar de haalbaarheid en wenselijkheid van een mogelijk wetgevend initiatief. Aansluitend roept de Commissie meestal bestaande expertengroepen samen of creëert ze naargelang de behoefte een nieuwe expertenforum om na te gaan wat de noden, probleempunten en hiaten in de Europese wetgeving zijn bij het uitwerken van deze nieuwe regelgeving. Aangezien de experten in deze fase niet de Lidstaten vertegenwoordigen, geven zij hier een persoonlijk advies als expert aan de Commissie. Naast ambtenaren kan de Commissie ook vertegenwoordigers van belangengroepen op een dergelijk forum uitnodigen. OnderhandelingsfaseNa publicatie van het Commissievoorstel gaat deze tekst naar de Europese Ministerraad en het Europees Parlement. Een voorstel van de Commissie inzake milieu volgt in de meeste gevallen de medebeslissingsprocedure. Deze procedure houdt in dat zowel Raad als EP het eens moeten worden over de uiteindelijke tekst. Ze kunnen hiervoor tot drie lezingen gebruiken. Implementatie EU-regelgevingNa de goedkeuring van de Europese regelgeving, krijgen de Lidstaten een bepaalde tijd voor de implementatie van die regelgeving in het nationale recht. De omzettingstermijn maakt soms deel uit van de onderhandelingen over de nieuwe regelgeving en kan daardoor verschillen per wetgevingsbesluit. ComitologieDe Commissie is bevoegd om de (kader)wetgeving op vlak van de EU uit te voeren. Concreet betekent dit dat in elk wetgevingsbesluit de omvang van de uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie en de wijze waarop zij deze moet uitoefenen worden aangegeven. Vaak wordt bij die gelegenheid bepaald dat de Commissie zich moet laten bijstaan door een comité, volgens de zogenaamde comitologieprocedure. RapportageOpdat de Europese Commissie kan opvolgen wat de implicaties zijn van de opgelegde wetgeving, wordt in heel wat Europese milieuwetgevingsbesluiten omschreven wanneer en hoe de Lidstaten moeten rapporteren over de effecten van de nieuwe regelgeving op de toestand van het milieu. |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||