Hinder - Verstoring door geluid

	Zie ook Hinder	verstoring door geur
		verstoring door licht

De negatieve invloed van geluid op de mens hangt af van het geluidsdrukniveau en van kenmerken zoals de scherpte van het geluid, de tonaliteit en de informatie-inhoud. Ook niet-akoestische, eerder subjectieve factoren spelen een rol. Geluidshinder vermindert de levenskwaliteit en kan zo de gezondheid schaden. Slaap- en communicatiestoornissen en verstoring van fysiologische functies kunnen het gevolg zijn. Verkeer is de belangrijkste bron van geluidshinder.

Inzake lawaaihinder door luchthavens en vliegtuigen zijn er diverse beleidsinitiatieven ontwikkeld en staan er nog diverse op stapel, niet enkel op Vlaams niveau, maar evenzeer federaal en in de andere gewesten. Ook op internationaal vlak zijn er een aantal initiatieven genomen. Belangrijk in dit opzicht is de in 2002 goedgekeurde Europese richtlijn aangaande de beoordeling en het beheer van Omgevingslawaai.

Milieubeleidsplan 2003-2007

Langetermijndoelstellingen (2020)

Het percentage potentieel ernstig gehinderden door geluid, rekening houdend met het verschil in hinder veroorzaakt door verschillende types geluidsbronnen, verminderen tot maximaal 10% van de totale bevolking in Vlaanderen
Het percentage van de totale bevolking dat blootgesteld wordt aan wegverkeerslawaai (LAeq > 65 dB(A)) overdag buiten voor de gevel van de woning reduceren tot ten hoogste 15% van de bevolking

Plandoelstellingen

Plandoelstellingen	Indicator
In 2007 ligt het aantal potentieel ernstig gehinderden door geluid niet hoger dan 15% van de bevolking	Percentage van de bevolking potentieel ernstig gehinderd door geluid
Afspraken maken over een totale oppervlakte aan stiltegebieden van minstens 300 km²	Oppervlakte stiltegebieden

Maatregelen en projecten

De Vlaamse overheid neemt maatregelen om omgevingslawaai, ook luchthavenlawaai, te verminderen. Daarvoor is een aangepaste regelgeving en samenwerking tussen overheidsdiensten noodzakelijk.

Hinder door omgevingslawaai verminderen

De Europese richtlijn Omgevingslawaai voorziet dat Vlaanderen voor alle grote agglomeraties, belangrijke wegen, spoorlijnen en luchthavens geluidskaarten zal moeten opmaken. Daarmee zal men de bevolking kunnen informeren, en geluidsactieplannen uitwerken om belangrijke knelpunten aan te pakken. Tegen juli 2004 moet de richtlijn in Vlaamse wetgeving omgezet zijn. Op basis van limietwaarden voor de deelaspecten wegverkeer, treinverkeer en luchtvaart moet men uiteindelijk komen tot actieplannen die de ergste toestanden verhelpen.
Een noodzakelijke voorwaarde om dit alles uit te werken is de beschikbaarheid van basisgegevens om de geluidsimpact van de belangrijkste geluidsbronnen te beoordelen. Hiervoor wordt een Geluidsdatabank uitgebouwd, die zowel geluidsemissie- als immissiegegevens zal bevatten. Met behulp van deze databank en via modelberekeningen kan een geluidskaart voor Vlaanderen tot stand komen. Ook andere overheden zullen deze gegevens kunnen gebruiken.

Luchthavenlawaai aanpakken

Lawaaihinder door luchthavens is bijzonder actueel, niet enkel in Vlaanderen, maar in heel Europa. De overheid zal immissievoorwaarden opleggen voor geluid veroorzaakt door vliegtuigen, zowel voor Zaventem als voor de regionale luchthavens. In een eerste fase zullen deze limietwaarden betrekking hebben op de situatie 's nachts.
Opvolging van de geluidssituatie in dergelijke knelpuntgebieden veronderstelt een verdere uitbouw van het geluidsmeetnet ANNE. Dit meetnet registreert continu geluiden door middel van permanente en mobiele posten.

Samenwerking met andere beleidsdomeinen en overheden

Een geluidshinderbeleid veronderstelt een gehele of gedeeltelijke integratie van geluidshinderaspecten in het ruimtelijke ordeningsbeleid, het woningbeleid en het mobiliteitsbeleid. Samenwerking met andere beleidsdomeinen en overheden is dan ook een prioriteit. Een geïntegreerde aanpak is nodig bij het verzamelen van gegevens, het opmaken van een juridisch kader, en het uitwerken van maatregelen. Dat geldt zowel voor de uitvoering van de EU-richtlijn Omgevingslawaai, de aanpak van de geluidshinder rond luchthavens als voor het beleid rond stiltegebieden.
In stiltegebieden overheersen natuurlijke geluiden; daarnaast komen geluiden voor die typisch zijn voor het specifieke gebied, bijvoorbeeld van landbouw- of bosbouwwerkzaamheden. Het karakter van stiltegebied is niet verbonden met juridische geboden of verboden; de bestuurlijke autonomie blijft er behouden. In overleg met de bevolking worden constructieve en positieve acties ondernomen om het stille karakter te behouden. Een belangrijke rol is hierbij weggelegd voor de provincies.
Via de Samenwerkingsovereenkomst worden lokale overheden ondersteund in hun eigen hinderbeleid.

Juridisch kader herwerken

Tot op heden geldt nog altijd de federale kaderwet betreffende de bestrijding van Geluidshinder uit 1973. De noodzaak tot invoeren van geluidsisolatienormen en geluidszonering rond vliegvelden, spoorlijnen en wegen maken het aangewezen deze kaderwet aan te passen of te vervangen door nieuwe wetgeving. Verder onderzoek hiernaar is nodig. Uitvoeringsbesluiten moeten de uitvoering van de EU-richtlijn Omgevingslawaai regelen.

En verder ...

Projecten